wordt geschreven door iemand die:

- passie heeft voor de Advaita Vedanta Filosofie (nondualiteit) - ambassadeur is voor het Fonds Psychische Gezondheid - Roosendaal een warm en groen hart toe draagt - dwars denkt, maar daar niet alles van gelooft ..............................

5 meest recente berichten

10 laatste lezers reacties

Berichten per rubriek

Pagina’s

Archief

volgen via Sociale Media:

Contact? Rechtsboven.

Wil jij een tekst gebruiken? Of heb jij een andere vraag of opmerking? Reageer dan svp via de pagina "Contact" rechtsboven. Of via mijn sociale media accounts op Twitter of Linkedin (vind je hieronder)

Niet springen!!

By John Knappers | december 7, 2016

Het aantal incidenten met verwarde mensen, schijnt dit jaar, t.o.v. vijf jaar geleden met 65 % te zijn gestegen. Het waren er in 2015 totaal 65.000. En of deze cijfers nu wel of niet kloppen, iedereen die de media een beetje volgt, ziet bijna dagelijks krantenkoppen als “verwarde man staat uren op een balkon te roepen tot politie en brandweer…..”.
Kranten smullen er blijkbaar van. Inmiddels heeft de “verwarde man” zo’n enorme naamsbekendheid gekregen dat wanneer je bij Google “verward” intikt, er als vanzelf de “verwarde man” verschijnt.

De journalisten die de krantenkoppen bedenken, hebben haast. Snelheid van nieuws is belangrijker dan kwaliteit en vaak lees ik de meest bizarre aannames in zo’n nieuwsbericht. Verslaggevers bedenken oorzaken en ziektebeelden, soms nog sneller dan de psychiater. Schijnbaar zijn mannen vaker verward, en doen dan sowieso vaker opvallende dingen. De maatschappij wil deze mensen niet. De buren hebben er last van. De politie wil ze niet vervoeren. De GGZ heeft geen bed voor ze. En wachtlijsten hebben geen ruimte. Wij willen eigenlijk de “verwarde man” het liefst niet om ons heen.
Maar de “verwarde man” verkoopt wel, want de media lijken gek op hem.

De wereld wordt sneller, we krijgen dagelijks steeds meer indrukken te verwerken, en we hebben honderden vrienden op de sociale media. Maar, op het moment dat we, al is het maar “tijdelijk verward” zijn, dan vindt de wereld het maar niks.

De verwarde man wordt pas geholpen als hij bekend maakt de verwarde man te zijn. Als hij een gevaar voor zichzelf blijkt te zijn, of voor zijn omgeving, dan komen de instanties in aktie. Vaak helaas te laat. Dan loopt het soms verkeerd af met de verwarde man. Want er moet eerst wat gebeuren.

Ben je een vrouw, tja, dan lijkt het er op (als je de media gelooft) dat je (taalkundig gezien) minder risico loopt.

Ben jij een man? Mocht je morgen wakker worden, niet meer weten waar je bent, rare beesten herkennen in de gordijnen en camera’s aan je plafond zien hangen….? Maak je geen zorgen dan. Die stemmen die je hoort komen vast uit de radio van de buren.

Dit artikel heeft er wellicht ook toe bijgedragen dat je er geen drol meer van begrijpt. Ga op je balkon staan en roep hard om hulp. En dan maar hopen dat de mannen van de hulpdiensten niet in de war zijn…..

Heee. Ssssst. Niet springen!!

Word rustig wakker, haal diep adem, het was een warrige droom. Loop naar de brievenbus, en kijk in de krant. Mocht je daar toch jezelf herkennen in een foto, schreeuwend op je balkon, geen zorgen. Journalist en fotograaf hebben je ontdekt. Nu de mannen van de politie nog. Die wilde je komen halen, maar mogen dat niet meer, en de gemeente had geen geld meer voor de benzine van de ambulance. Even wachten dus. Een paar dagen maar. Of weken. Misschien komt het goed.

Nogmaals… Niet springen!!

Topics: Anti Stigma, Columns | No Comments »

Koffie gedronken met Jesse Klaver

By John Knappers | november 26, 2016

img_0647In ons Wijkhuis (Huis van de Westrand) lag een tijd terug een uitnodiging. Jesse Klaver van GroenLinks nodigde, via een open uitnodiging, mensen uit zijn geboortestad Roosendaal uit om in een kleine groep te praten over het dagelijkse leven. Juist met mensen die zich niet dagelijks in de politiek begeven. Over: waar we tegen aanlopen in onze samenleving. We waren vanmorgen uitgenodigd bij stadsgenoot Evelien waar we twee uur, met 6 Roosendalers hebben gepraat met Jesse. Het ging grotendeels over de zorg. Wat er beter kan? Over de werkeloosheid, burgerparticipatie, pensioenen, inkomensverdeling en milieu. Ook over de plannen van de mestfabriek in Roosendaal. Alles passeerde de revu. Jesse luisterde met passie om te horen hoe wij als betrokken Roosendalers onze stad beleefden en de politiek bekeken. Er wordt door heel veel Nederlanders gemopperd op de politiek. Dat ze in “Den Haag” niet naar ons luisteren. Welnu, het goede nieuws: Jesse Klaver luisterde vanmorgen dus wel naar ons. Wilde alles horen over de pijnpunten die wij ervaren in onze maatschappij. En ook over de mooie initiatieven die overal opbloeien.

img_0649Het was een prachtig huiskamergesprek. Ik vond het erg fijn om rechtstreeks met mijn oude “buurjongen” en enkele andere Roosendalers te kunnen praten over ons leven en ons land. Ben er van overtuigd dat GroenLinks samen met Jesse er alles aan doet en zal doen om ons land nog leefbaarder en gezonder te maken. Voor iedereen, uit alle lagen van de bevolking. Politiek begint namelijk met bewustwording en ambitie, vraagt om empathie, en heeft succes met passie. Eigenschappen die Jesse laat zien. Mijn stem had hij al. Ja, ik schrijf wel eens dat politiek de wereld niet gaat redden, dat jij en ik dat moeten doen, samen, met buren, familie en vrienden. En hoewel ik op deze blog dus weinig over politiek schrijf, moest ik dit deze keer dus wel, van mijzelf. Misschien wel in de hoop dat GroenLinks in de nieuwe regering komt volgend jaar, en we toch die samenleving wat eerlijker kunnen maken. Want dat was de wens die uit het hele gesprek bleef hangen.

Topics: Verhaalt, Zijdelingse info... | 1 Comment »

… gaan we allemaal met de wind

By John Knappers | november 19, 2016

img_0624De laatste weken tijdens wandelingen met onze prettig gestoorde Boxer Rex heb ik enorm genoten van de herfstkleuren. Vroeger, in mijn drukke jaren, toen het leven sneller ging, had ik weinig op met de herfst. Vaak was het het einde van een mooie zomer, en trad het besef in, dat schoonheid niet eeuwig duurt. Dat wilde er natuurlijk niet in. Daar ging het leven te snel voor toen. Naarmate de jaren vorderen, en ik als opa mijn kleindochter mag vertellen over de vogels en de bomen, kijk ik met andere ogen. De schoonheid van de herfst is een dagelijks veranderend schilderij voor mij geworden. Heb afgelopen weken prachtige plaatjes vast kunnen leggen. Kijken naar wat je ziet. Dan zie je vanzelf de wonderen gebeuren.

img_0623Vandaag loop ik buiten, en kijk naar diezelfde bomen. De meesten hebben hun blad laten vallen. En dan ineens zie ik dat niet elk blad even meegaand is met de wind. Er is er eentje in verzet. Hangt nog wat te schommelen in de wind. Over een uur vast niet meer. Dit eigenwijze laatste blad moet een vasthouder zijn, met een eigen willetje. Terwijl ik het plaatje vastleg, bedenk ik mij dat vasthouden geen zin heeft. Want op een dag, gaan we allemaal met de wind.

Dat blad is morgen vast verdwenen. Geland in het plantsoen eronder, waar het vergaat en voedsel mag worden voor de boom. Om het komend voorjaar weer tot bloei te komen.

Topics: Verhaalt | No Comments »

On losing your mind, and finding it again.

By John Knappers | november 19, 2016

Journalist, socialmediavriend, collega lotgenoot en stigma-bestrijder Sam Gerrits sprak op TEDxArnhem! “On losing his mind…”

 

Topics: Anti Stigma | 1 Comment »

Leonard Cohen, 1934-2016

By John Knappers | november 16, 2016

Ik ben eigenlijk niet de man om na het overlijden van een topartiest daar een uitgebreid verhaal over te schrijven. Toch wil ik voor Leonard Cohen een uitzondering maken. Vorige week overleed hij op 82-jarige leeftijd. Voor een kort levensverhaal over deze unieke man, verwijs ik je even naar WikiPedia.

img_0608Geboren in Montréal, letteren gestudeerd, poëzie geschreven. En toen hij dit combineerde met zijn liefde voor de gitaar, werd hij vanzelf singer-songwriter. Hij hield van folkmuziek. Ik vermoed dat hij bij het grote publiek bekend is geworden door het nummer Suzanne, in 1967. Zijn unieke monotone, melancholieke stemgeluid heeft mij altijd geraakt. Ik luister graag naar zijn muziek. In de wat zwartere tijden in mijn leven, wist ik altijd zijn CD’s te vinden. Als vanzelf. Zoals mensen zin kunnen hebben in een borrel, zo kon ik zijn muziek draaien. Mijn behoefte aan wat rust in mijn kop het genot verschaffen.

img_0611Zijn dubbel CD “The Essential” heb ik grijs gedraaid. Als ik nu luister naar nummers als Hallelujah, If it Be Your Will, Tower of Song, of In My Secret Life, dan voelt het als thuiskomen, in woorden die mij altijd begrepen hebben. Spiritualiteit, liefde voor Oosterse filosofie en zijn worstelingen met zijn stemming. Alles komt terug in zijn muziek, die mij vanaf ergens begin 90er jaren al in mijn vezels raakte. Zijn grootvader was rabbijn, en Leonard bestuurde verschillende religies. Het verbaasde mij dan ook niet dat hij na veel zoektochten in 1996 werd ingewijd als boeddhistisch monnik.

img_0607In het nummer “Anthem”, vind je de woorden:
“There is a crack in everything. That’s how the light gets in”.

Toen ik dit hoorde besefte ik dat er geen mooiere zin is om de schoonheid van imperfectie te omschrijven. Leonard Cohen was voor mij altijd het wandelende bewijs, dat depressies te overwinnen zijn. Sterker nog: ze kunnen je inzichten verschaffen die toegang geven tot een geluksgevoel, wat je daarna nooit meer kwijt hoeft te raken.

Voor wie (nog) niet zo bekend is met Leonard Cohen, laat ik graag een nummer horen waar ik altijd heel erg stil van wordt: “Alexandra Leaving”.

Natuurlijk is hij vorige week overleden. Maar, misschien hoort iemand volgende week wel, voor het eerst dit nummer. En dan wordt hij voor haar of hem, zo maar ineens opnieuw geboren.

Topics: Spinsels, Verhaalt | 1 Comment »

Het Rozenven onder Roosendaal

By John Knappers | oktober 29, 2016

img_0538 Deze foto is vandaag genomen aan Het Rozenven, het enige (prachtige) ven wat is overgebleven van alle oude vennen, die ooit op het Landgoed Visdonk lagen, onder Roosendaal. Dit plaatje moest gemaakt worden. Je hebt soms van die momenten dat zelfs de wolken de juiste kant uit waaien. Mijn vriend de ijsvogel schijnt er regelmatig te vertoeven. Logisch. Voor meer info over dit prachtige gebied: ga naar deze site.

Topics: Zijdelingse info... | No Comments »

Dat ene verkleurde boompje

By John Knappers | oktober 23, 2016

img_5475

Vanmiddag,
23 oktober 2016,
genomen in
het Westrand-Park
in Roosendaal.
De herfst
is mooi.
Soms net
een “schilderijke”.

Topics: Spinsels | No Comments »

De bel! Bijna 21 u. Donker! Moet Essent of de BankGiroLoterij zijn

By John Knappers | oktober 21, 2016

img_0506Maandagavond 3 oktober. Bijna 21:00 uur. Avond en aardedonker buiten. Bij mijn ouders van in de 80 gaat de bel. Twee promotiemedewerkers van Essent staan aan de deur voor een gesprek. Bij mensen die overigens al hun hele leven klant zijn. Die liever niet zo laat vreemden aan hun deur hebben, enfin, dat is wellicht de wijze waarop men bij Essent trouwe klanten beloont? Mijn pa geeft meteen aan dat hij hier zo laat niet van gediend is, en belt de politie. Die controleren daarna de legitimaties, en als in de desbetreffende gemeente de Algemene Politie Verordening dit toestaat, is de kous af. Als ik dan nog wat vervelende tweets hierover stuur aan Essent, krijg ik keurig bedankjes voor de tips, ze geven het door aan desbetreffende afdeling. En, je raadt het al, ze colporteren lekker verder.

Gisterenavond, bij mij aan de deur, 20:45 uur, een hyperenthousiaste verkoper van de BankGiro Loterij. Niet om te vertellen dat ik een miljoen heb gewonnen trouwens. Nee, hij mag een aanbieding doen… Op het moment dat ik aangeef hoe belachelijk ik hun late actie vind, wijst de beste man meteen op zijn vergunning, dat dit mag in Roosendaal, etc. Wanneer ik wederom ga klieren op Twitter, wordt mij meteen gevraagd naar de postcode. Dan gaan ze kijken wat ze er aan kunnen doen. Jaja. Misschien het promotie bureau betere instructies geven?

Telkens blijkt dat 21:00 uur heilig is bij de aanbellers; hoe donker het is maakt ze weinig uit, ze werken gewoon verder. Wordt het geen tijd dat politie, gemeentes en dit soort bedrijven met elkaar rond tafel gaan om hier gezonde afspraken over te maken?

Vanavond, wordt het in het TV journaal melding gemaakt van een trieste overval op bejaarde mensen in Valkenburg. Meteen erna verschijnt keurig een politieman die de oudere burger nog eens adviseert om niet zomaar voor iedereen open te doen. Zeker niet in het donker. Vergunningen worden dus gewoon afgegeven. Hoeveel respect hebben deze bedrijven, en de overheid met hun belabberde vergunningen, voor de burger dan? Wat ik mij daarnaast ook nog afvraag is, of bedrijven als Essent en de BankGiro Loterij er niet bij stil staan hoe bizar slecht dit is voor hun imago?

Ik hoop dat deze blog gelezen wordt door hun marketing en directie, wellicht worden ze wakker. Of moet ik wellicht bij hen midden in de nacht aanbellen?

Topics: Columns, Zijdelingse info... | 4 Comments »

De Agnost

By John Knappers | oktober 12, 2016

Soms zie je hem bidden.
Het geeft hem een fijn gevoel.
En brengt hem op mooie gedachten.

En ach, bij twijfel aan het grotere.
Is het altijd nog een goed gesprek met zichZelf.
Zoveel hoeft een mens niet te verwachten.

© Knappers.nl

Topics: Advaita Vedanta filosofie, Gedichten | No Comments »

By John Knappers | oktober 2, 2016

imageVertaald

van een foto

die ik zag

op Facebook.

Uiteraard

met

onze eigen boxer Rex.

Topics: Spinsels | 1 Comment »


« Previous Entries